Bir kağıda güneşi çizip bulutlu bir günde gökyüzüne kaldır
Cama da asabilirsin , yeterki o ısığı gözlerinin görmesine izin ver
Cocuklara yemek oncesi seker vermeyen ebeveynlerden olma
Sigara oncesi sevişmek bir mecburiyet olmasın , izin ver
Müzik ruhun gıdası ama hangi müzik ,
Her müzikle rakı gitmez , ruhuna kota koyma, izin ver
Her yolun bir sonu oldugu gibi ,
Her son da bir yolun baslangıcıdır ,
İzin ver hayatının çıkmaz sokaklarına
Bir çıkıs her zaman vardır
Kabul , zamansız olabilir, zor olabilir , sancılı olabilir
Zaman herşeyin ilacı derler, inanmam
Zaman hayatı senden geri vermemek üzere alır
Zamansız sıkıntılar zamansız çözülür ,
Yeterki sen çözmeye calısan ne olursa , kim olursa , nasıl olursa
İzin ver.
TERDEM
Adsız dedi ki...
YanıtlaSilYapraklar ört üstüme
Birlikte derin bir uykuyu fısıldayalım
ben aşkı ancak öyle hatırlarım…
Karanlık gibi uysal!
Karanlıkta kan emen,
Yarasa aşklar !
Hazımsız kadınlar yapayalnız erkekler…
Yanlış tanrıya tapan ataerkiller!
Hayal kadınlar müzesinde bekliyorum, (saat 17:05)
Ara Bellek:
Aşkın yara izi kuruyor
bir başka vebalının dokunuşuyla
trafik lambaları bile yalan söylüyor bu şehirde...
Sevişmekle başlıyor ilk günah
ve yaşamı oynuyoruz
sen, ben
kırmızı başlıklı mevtalar…
Her kim ne kadar alacaklıysa
bir o kadar günahkâr…
---
Şehrin bir yanında oynaşıyor dişi-erkek kancıklar
Atlasın öte yanında çocuklara misket dağıtıyor uçaklar
Ve Sen kim bilir
Hangi gölgelerin altındasın.
---
Final:
Milim kaçsa ustura,
topallıyor Aşk.
İnce topukların çınlıyor
Kirli mozaiklerde
Kaç kez okşadım
dokunduğun tırabzanları (Saat 19.30)
Dar yolların
ikindi suskunluğu
Asılsız metanet öyküleri
Dostların “zaman iyi gelir” avuntuları
Sigara, alkol
Acı ve sükûnet… (Bana endorfin lazım)
...
kat aralarına sinmiş keder,
asık yüzlü kahverengi kapılar
ve her gün kokladığım
solgun bir şal
naftalin ve şefkatle büyüttüğüm...
(Tel örgülerle ayrıldığımız gece
Öldüm ben)
Gökçehan Daçe
Bul o gölgeyi dostum ve geri gelme, bilirim seversin bunalmayı sıcaktan ama gölgede kal...daha fazla kavrulmaya mesakat lazım... o da yorucu oluyor biliyorum.Artık o kadar genç hissetmiyorum dostum :)
YanıtlaSilAsık yüzlü kahverengi kapılara giden yollarda hep tel örgü vardır bahçeleri ayıran çocukluğumdan kalan.
Ne ölümden korku var, ne yaşamaya cesaret...
Yinede izin verdiğin için teşekkürler, cesaretime paylaşmaya dair
Yürek çıkmazlarındaki kadim dostum benim.
HTGİBG