Haddinden fazla sevebilir mi insan acaba,
Ya da oyle bir hudut varmı?
Seviyor olmak son nokta degil mi?
Kendinden fazla içemeyene alkolik deniyor da ,
Kendi sevdiğinden fazla sevebilen varmı da
Bir ad takılamıyor sevgilinin dısında.
Gamsız hisseden çelimsiz gözbebeklerinin içinde yosun tutmuş bir aşk... Yağmurlu arka sokaklarda neme doymuş, kesif ses düşümleri... Yırtılmaz suskunluklar, kırık kanatlar, gözlerden süzülüp giden üç damlalık aşk... Mümkün müydü, bu sahneye daha farklı bir senaryo uygulamak?
"Birini seversen serbest bırak", demiyor muydu o ünlü duvar yazısında? Çelimsiz bir kalbe ağır değil midir, bile bile, yazgıya kafa tutmak?
Bazen insan kapasitesinin üzerinde sever. Sevgi istemeye istemeye biçim değiştirir sahiplenme kisvesinde... Adı değişir; dönüşsüzlük olur, 'keşke' olur, ayrılık olur.. ama artık aşk olmaz..
Saplantı olur, tutku olur, hırs olur, inat olur... ötesi... bi .ok olmaz....
Tüm bunların ötesinde, ben zaten "Sevdiğini nasıl en az kendi kadar sevemez insan" sorusuna noktalama işaretiyim...
Sever sevmesine de karşılığı olur mu bilinmez. Düşülen duruma derseniz, verilen bir çok ad var hem de beklenilenin aksi yönde. Boris Vian'ın güzel bir sözü şöyle der ''Seni sevmeyene asla sabır gösterme. Çünkü sabrının adı yüzsüzlük, fedakârlığın adı eziklik ve sevginin adı kişiliksizlik olur.'' Bundan ötesi sevene ne denir...
Denecek laf bulunmaz sevgili Nehir... Uzun zamandır ses gelmemişti, Ben de çok geç gördüm kusura kalma... Sevgi kişilikli bir olgudur, sen taviz vermediğin sürece.Aksi durumda haklıdır üstad. Arada ses vermeye devam et.
Gamsız hisseden çelimsiz gözbebeklerinin içinde yosun tutmuş bir aşk...
YanıtlaSilYağmurlu arka sokaklarda neme doymuş, kesif ses düşümleri...
Yırtılmaz suskunluklar, kırık kanatlar, gözlerden süzülüp giden üç damlalık aşk...
Mümkün müydü, bu sahneye daha farklı bir senaryo uygulamak?
"Birini seversen serbest bırak", demiyor muydu o ünlü duvar yazısında?
Çelimsiz bir kalbe ağır değil midir, bile bile, yazgıya kafa tutmak?
Bazen insan kapasitesinin üzerinde sever. Sevgi istemeye istemeye biçim değiştirir sahiplenme kisvesinde... Adı değişir; dönüşsüzlük olur, 'keşke' olur, ayrılık olur.. ama artık aşk olmaz..
Saplantı olur, tutku olur, hırs olur, inat olur... ötesi... bi .ok olmaz....
Tüm bunların ötesinde, ben zaten "Sevdiğini nasıl en az kendi kadar sevemez insan" sorusuna noktalama işaretiyim...
harikasın Can ne diyim.
YanıtlaSildediğin gibi herşey olur onun adı,
aman ünlem olma ya da üç nokta; ya beklenti oluyorsun devama dair, ya da kızı/lı/yorsun haybeye.
Sever sevmesine de karşılığı olur mu bilinmez. Düşülen duruma derseniz, verilen bir çok ad var hem de beklenilenin aksi yönde. Boris Vian'ın güzel bir sözü şöyle der ''Seni sevmeyene asla sabır gösterme. Çünkü sabrının adı yüzsüzlük, fedakârlığın adı eziklik ve sevginin adı kişiliksizlik olur.'' Bundan ötesi sevene ne denir...
YanıtlaSilDenecek laf bulunmaz sevgili Nehir...
YanıtlaSilUzun zamandır ses gelmemişti,
Ben de çok geç gördüm kusura kalma...
Sevgi kişilikli bir olgudur, sen taviz vermediğin sürece.Aksi durumda haklıdır üstad.
Arada ses vermeye devam et.