1 Kasım 2010 Pazartesi

Ferim


En aydınlık gözler bile erken kararıyor bazen
Bir ses, bir nefes, bir bakış, bir görüş
Doğru- yalan fark etmiyor gibi geliyor
Sıcacık evin, buz gibi duvarları nemlendi
Yosun tutmuş yarını gerçeğe kavuşturacak gibi
Ne kadar günahsızız acep, acepler de günah mı bilemezsek cevabı
Bilmiyorum ki,
Ama placebo etkisi yapıyor nefes
Yeni diyeceğim ama
Aslında hepinizden biraz daha tanımadığım bir dostun kaleminden bana (b)ulaşan gibi,;
“Seni ne kadar sevdiğimi bir tek sen bil(iyorsun), ama seni sevdiğimi herkes bilsin istedim.”
Öksüz kaldı gözlerim, ardında bol gözyaşlı (v)ahlarla
Anladım,
Benim –Ferim- Sen(im)
Keş gecemin günahına gireni arıyorum
Ferim, gözümden kaçan
Seni arıyorum,
Beni bul.

TERDEM

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder